Bevrijding


Deuteronomium 10: 17/21
“Want de Here uw God is de God der goden en de Here der heren,
de grote, sterke en vreselijke God, die geen partijdigheid kent
noch een geschenk aanneemt.
Hij is uw lof en Hij is uw God, die onder u deze vreselijke dingen
gedaan heeft, welke uw ogen gezien hebben.”

2 Korintiërs 1: 10
 “En Hij heeft ons uit zulk een groot doodsgevaar verlost en zal ons
ook verlossen: op Hem hebben wij onze hoop gevestigd, dat Hij ons
ook verder verlossen zal.”

Deze dagen staan in het teken van de bevrijding, nu al weer 61 jaar geleden. Veel is er over gezegd. In het bijzonder ook stond de vraag centraal: wat het ons uiteindelijk gebracht heeft.

We hoeven in de Bijbel niet lang te zoeken naar soortgelijke gebeurtenissen en gevoelens.

De verlossing uit Egypte doordrenkt het hele Oude Testament. Onze tekst uit Deut.10 slaat daar ook op terug. Maar ook het N .T. is gebaseerd op een bevrijdingsfeest, we hebben het pas nog gevierd: Pasen. Daarvan spreekt Paulus in 2 Kor.1: “En Hij heeft ons uit zulk een doodsgevaar verlost en zal ons ook verlossen…”

Dat de bevrijding van God komt heeft het volk Israël met schade en schande ondervonden. En dat doet het vandaag nog in het grote conflict met de Palestijnen. Het is steeds weer die ervaring, die Israël tot ontzag en liefde voor zijn God gebracht heeft. Mozes zelf zegt het in onze tekst: “Want de Here uw God is de God der goden en de Heer der heren… die onder u deze grote en vreselijke dingen gedaan heeft, welke uw ogen gezien hebben.” Niet dat er geen goden en heren zijn in de wereld. Die zijn er volop, toen en ook nu. Ze laten zich ook geducht gelden. Maar -zegt Mozes- bij God vergeleken hebben ze niets te betekenen, zijn ze nergens meer. Bij ONS vergeleken zijn het geweldige machten, waar je bang voor bent, zoals terrorisme, zinloos geweld, onderdrukking, moord. Bij GOD vergeleken vallen ze in het niet, of ze nu Dagon van de Filistijnen of Baäl van de Kanaänieten of de schipper op het schip van Jona of Nebukadnessar of de Grieken van Paulus op de Areopagus of Hitler van de Holocaust of Bin Laden van het terrorisme of de Mammon van de internationals zijn. God is de Allerhoogste en Hij is vreselijk, want Hij is heilig. Het Hebreeuwse woord voor heilig is tegelijk “vreselijk zijn” en “verblindend licht zijn”. God is vreselijk, omdat Zijn verblindend licht alles doordringt. Zo instrueert Mozes zijn volk na de uitredding uit Egypte. Dat volk moet Jahwe, die vreselijke God, in het oog houden, in het geweld der machten hier op aarde. Daarom vrees niet en geef Hem de eer, lof zij Hem! Gods naam luidt: Ik ben er, Heil-God is Hij, overmachtig is Hij.

SinaiDeze naam van God heeft zijn vervulling gevonden in een andere naam, die wij beter kennen: Jezus Christus, Verlosser, Bevrijder, Heiland, overwinnaar! En zo komt het dat een man als Paulus die oude waarheid van Israël opnieuw gaat belijden: “Hij heeft ons uit zulk een groot doodsgevaar verlost en zal ons ook verlossen; op Hem hebben wij onze hoop gevestigd, dat Hij ons ook verder verlossen zal.” En dat is geen theorie. Nee, de apostel had dat zelf zo ervaren, steeds weer opnieuw. Wat heeft die man niet allemaal meegemaakt in zijn leven: verdrukking, steniging, gevangenschappen, haat en bespotting! Maar God had hem steeds weer geholpen, de God van bevrijding en verlossing! Velen na hem hebben dat ook beleefd. Velen in oorlogstijd en tijden van persoonlijke crisis. In Zuid-Afrika zal dat niet anders zijn geweest dan bij ons hier in Nederland. Eeuwen lang zijn ook daar mensen onderdrukt en de vrijheid, waarin men nu kan staan, wordt als een grote zegen ervaren, alhoewel… soms is men het bijna weer vergeten. En maar al te dikwijls wordt diezelfde vrijheid misbruikt om opnieuw mensen te onderdrukken, want de één wil nu één keer de baas spelen over de ander. Ja, de goden en heren zijn nog geducht. Daar moeten we steeds op bedacht zijn! En er is er maar EEN die ons daarbij helpen kan en ons van die machten verlossen kan: God, Vader en Zoon en Heilige Geest. Hij heeft ons uit zulk een doodsgevaar verlost… zegt Paulus. Wij denken aan 59 jaar terug, en we zien Prins Bernhard staan met zijn groene baret, saluerend naar de stoet van veteranen, die voorbij trok. En we zien de koningin, Canadezen, Polen, Engelsen, Fransen, Amerikanen en Marokkanen bij de verschillende herdenkingsplekken in ons land. En ontroering maakt zich van ons meester. Hoe zijn we toen bevrijd en verlost van die verschrikkelijke machten, die ons er onder hielden.

Ook de jongere generaties, die dit alles gelukkig niet mee hoefden te maken, moeten er van doordrongen zijn, dat er maar Een onze hoop is voor een leefbaar leven, voor een leefbare toekomst, ook voor onze kinderen en kleinkinderen. Op Hem moeten wij vertrouwen, een andere oplossing is er niet voor deze onvrije wereld. Hem moeten wij bidden ons tot vrije mensen te maken. Hem moeten wij dienen door ook andere mensen vrij te laten en vrij te maken. In een multiculturele samenleving als de onze is vrijheid een groot goed. Wij zijn bevrijd om anderen in die vrijheid te laten delen. Elkaar een slavenjuk opleggen geeft geen pas voor een Christen, van wie het slavenjuk juist is afgenomen. Dit geldt ook over de grenzen heen voor het zo juist vergrote Europa. De nieuwe landen moeten niet de indruk krijgen, dat ze als slaven gebruikt worden voor de rijkere westerse landen! Wij allen mogen staan in de vrijheid, die ons door Christus geschonken werd. Hij is uw lof en Hij is uw God, die ons arme zondaren heeft vrijgemaakt. Op Hem hebben wij onze hoop gevestigd, dat Hij ons ook verder verlossen zal!

Amen.

Gedicht

Share

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

3 gedachten over “Bevrijding

  • Elsje

    Ingaande wat hier boven geschreven, ik heb een boekje geschreven over de 2e WO, dat is eigenlijk gekomen omdat mijn kleindochter een werkstuk,
    opdracht van school, een ooggetuigen moest hebben die zij dan kon interviewen over de tweede wereld oorlog.Dat heb ik argeloos gedaan en alles op geschreven wat ik tussen 14e en 19e jaar had meegemaakt, in Rotterdam.
    Mijn kleindochter had ook op internet verschillende dingen opgezocht en heeft er een cijfer 9 voor gekregen. Wat ik toen niet kon vermoeden, dat het boekje zo’n indruk heeft gemaakt dat er nu 38 in omloop zijn. en minstens 30 het boekje geleend hebben, allemaal enthousiast. Vooral de neven en nichten en ook hun kinderen. het ligt nu in Historisch museum Charlois,Verzetsmuseum en is vorig jaar in een exsta editie 60 jaar bevrijding bijna helemaal opgenomen,leuk zoiets onverwachts. Ik schrijf wel graag over dingen uit het verleden, jonge mensen hebben er misschien wat aan. Het gedicht hierboven is erg mooi.
    Heeft iemand van mijn leeftjd (80) ook iets dergelijks geschreven, ik wil dat graag horen.vr.gr.

  • Pastoralekroes

    Lieve Elsje, wat leuk dat u nog zo over vroeger kunt vertellen! Ik ben nog wel geen 80, maar wel 72 en zeg dan tegen de kleinkinderen: Opa is nog van “voor de oorlog”. Daarmee wil ik ze duidelijk maken, waarom we niets weggooien, wat nog gebruikt kan worden en waarom Opa en Oma elk korstje brood aan de vogeltjes en de eendjes geven en aan de kippen en schapen, die we gelukkig nog hier in de buurt hebben. Ik zou uw boekje wel eens willen lezen. Misschien ga ik wel eens naar het Historisch Museum in Charlois. Dat is toch hier vlakbij, kan ik gemakkelijk op mijn scootmobiel halen. Hou zo vol hoor! U bent een kranige vrouw!

  • Elsje

    Dominee, wat U hierboven beschrijft kan ik helemaal onderbouwen,
    in de oorlog was weinig te koop dus ales werd hergebruikt, daar kom je waarschijnlijk nooit meer van af. Met de verhuizing veel opgeruimd, dat moest wel want ik ging kleiner wonen, toch slipt mijn huis zo stiekem weg weer vol, telkens met het idee dat kan nog weleens van pas komen, en als je het dan weg doet, prompt zou je het kort daarna kunnen gebruiken. De jonge mensen hebben dat niet, op een uitzondering na. Ze leven bij de dag en kijken niet zo vooruit, misschien hebben ze gelijk