|
||||||||||||||||
|
Uw wil geschiede
Alsof de wil van God een fatum is, een noodlot, dat geheel buiten ons omgaat. Maar is dat wel zo? Natuurlijk, we belijden Gods soevereiniteit. Dat Zijn wil altijd moet gebeuren. Maar daarnaast heeft God ook nog een andere kant: dat Hij rekening houdt met ons mensen. Wij moeten dan ook rekening houden met Hem en vragen naar Zijn wil.
Als we een zieke ontmoeten of in een of andere nood kunnen uithelpen, Uw wil geschiede! Bij alles in ons leven hebben we steeds weer Gods wil te zoeken en te doen. Laten we de ogen de kost geven om te zien waarmee we Gods wil kunnen laten geschieden. Iemand heeft eens gezegd: "De wil van God is dagelijks onder ons, als een bedelaar die om brood vraagt." Als we hem maar willen zien! Als we ons maar niet uit de voeten maken, als die wil van God op ons afkomt. Deze wil van God komt immers vaak op de meest ongelegen momenten, juist als wij onze eigen wil laten gelden. Zou de Heer Zelf daar ook moeite mee hebben gehad, in Gethsémané? Toen Hij bad: "Niet Mijn wil, doch Uw wil geschiede..." Maar door het volbrengen van Gods wil geeft Hij ook ons de kracht Gods wil te doen. Laten we dat in gedachtenis houden! Daarom bidden wij steeds weer: "Uw wil geschiede, gelijk in de hemel,waar de Heiland is, alzo ook op de aarde, waar wij nog zijn." |
|
||||||||||||||
 |
|
 |
||||||||||||||
Wij hebben wat moeite met de wil van God. Die is soms raadselachtig, vinden wij. Meestal denken we er ook pas aan op hoogtepunten en vooral dieptepunten van ons leven. Als er een kindje geboren wordt of als twee mensen gaan trouwen of als iemand ernstig ziek of overleden is. Dan wordt wel eens -al te gemakkelijk- gezegd: het moest zo gebeuren. En dan denken we aan God.