Toen ik op 24 mei in Kloetinge de dienst leidde, kon ik niet beseffen, dat dit -zoals het er nu uitziet- mijn laatste dienst zou worden. Wij stonden toen net voor de vakantie en waren vol goede moed! Dat het op de laatste dag van de vakantie (in het Zwarte Woud) mis zou gaan, had ik toen helemaal niet kunnen bedenken. Ik had trouwens helemaal geen idee, dat ik zo'n slecht hart had. Inmiddels ben ik daar wel achter gekomen! Weken lang heb ik moeten wachten op katheterisatie, maar nu gaat het toch binnenkort gebeuren (op 18 september). We hopen maar, dat zichtbaar zal worden waar het "hartfalen" vandaan komt. Ook, dat er dan iets aan gedaan kan worden!

Op donderdag 10 september werd er aan de voordeur gebeld en een prachtige bos bloemen werd overhandigd. Op het kaartje stond, dat het kwam van de Protestantse Gemeente in Kloetinge, met hartelijke groeten en een beterschapwens voor mijn gezondheid. Wij werden er stil van, mijn vrouw en ik. Het is zo'n geweldig mooie bos met kleurrijke bloemen, dat in één klap de hele kamer werd opgefleurd. Een prachtige afsluiting van zoveel jaren dienstwerk. Het overzicht van de preekplaatsen geeft aan, dat ik in de loop der jaren 38 keer in Kloetinge heb gepreekt. Ik heb het altijd heel bijzonder gevonden, in die mooie oude kerk met dat prachtige orgel.

Vroeger preekte ik vanaf de kansel, de laatste jaren van achter de Avondmaalstafel, maar altijd met veel inspiratie vanwege die schitterende ambiance. Met dankbaarheid zien wij daar op terug. De bloemen, die nu onze woonkamer sieren, zijn even zoveel dierbare herinneringen aan al die mooie momenten, die we samen gehad hebben in Kloetinge's kerk. Bedankt!