Een mens kan spreken en luisteren en antwoorden. Toch doet hij dat niet altijd. Gesproken wordt er veel, maar niet altijd de juiste woorden. Antwoorden worden er ook genoeg gegeven, maar niet altijd zijn zij welgemeend en oprecht. Luisteren echter komt bij mensen heel weinig voor. Blijkbaar moet je dat leren. Dat hoor je dan ook wel eens zeggen: "Leer nou toch eens te luisteren!"
Luisteren is lang niet gemakkelijk. Vooral luisteren naar mensen in een crisis. Luisteren naar mensen, die leven in onzekerheid. Luisteren naar mensen, die lijden en hun verhaal kwijt willen. Dat is heel moeilijk! Je wordt er zelf onzeker van, je wilt dan de stilte opvullen, je zoekt dan maar gauw naar pasklare antwoorden. Vaak zijn dat gemeenplaatsen, dooddoeners als: "Kop op, achter de wolken schijnt de zon" of "Het komt best goed" of "Je moet maar denken: na regen komt zonneschijn". Om maar niet te spreken van een antwoord als deze: "Je moet maar denken: er zijn er zo veel, die het veel zwaarder hebben dan jij... kijk maar om je heen... "die en die zijn er toch ook doorgekomen en hoe moeilijk hebben zij het niet gehad?!" Als we zulke dingen zeggen, wat hebben we dan toch slecht geluisterd! Meestal zitten we ook al tijdens het luisteren ons af te vragen, wat we straks zullen gaan zeggen.
Echt luisteren is anders. Het geeft meestal geen pasklare antwoorden. Integendeel: het maakt je sprakeloos, het brengt je in verwarring. Het is ook: het aandurven eens géén antwoord te hebben. Er is moed voor nodig om er soms het zwijgen toe te doen. Om evenals die ander vanuit grote onzekerheid op zoek te gaan, een onzekere weg. Maar het geeft dan wel een echte ontmoeting! En het zal die ander goed doen, want hij of zij merkt dan dat je echt bij hem of haar bent, er als 't ware naast staat. En de woorden komen dan vanzelf, als ze moeten komen. "Maak je dan niet bezorgd, wat je zult zeggen, als het er op aankomt. De Geest zal je de woorden geven die gesproken moeten worden", zo zegt Jezus in Marcus 13 vers 11.
Leren luisteren... vooral ook naar Hem in de Lijdenstijd. Daar wordt je stil van...
Ds. Ph. Kroes woensdag, 15 maart 2006
Webmaster gezocht
Pastorale Kroes bestaat inmiddels meer dan 5 jaar en is op zoek naar een nieuwe webmaster die zin heeft om op vrijwillige basis wekelijk een uurtje aan de website te knutselen.
Werkzaamheden bestaan uit het redigeren van aangeleverde teksten, zoeken van bijpassende afbeeldingen, plaatsen van artikelen op internet en het opschonen van forumreacties.
Het volgende komt daarbij van pas: affiniteit met de onderwerpen en de strekking van de website, goede kennis van de Nederlands taal, enige kennis of ervaring met de technische werkzaamheden (HTML, afbeeldingen bewerken, MS Access, CityDesk CMS)
Dat moesten wel heel oude snoepjes zijn, want zij waren verhard en smaakten heel vies, zelfs een beetje bitter. Ik beet ze doormidden, zoals ik meestal doe, en heb de harde schil toen maar uitgespuugd.
Lees verder...
Koningshuis
"Oranje" is weer in. Kijk maar naar de hoge kijkcijfers van programma's als "Blauw bloed". Ons vorstenhuis is wel eens minder populair geweest. De laatste koninginnen hebben er ook van alles aan gedaan om dichter bij het "volk" te komen. En bij onze nieuwe koningin, prinses Maxima, is dat niet anders. En ook de kleine Amalia, die eens koningin zal worden, begeeft zich al regelmatig onder het volk.
Lees verder...
Islam en Christendom
"In de naam van God, de Erbarmer, de Barmhartige..."
Zo begint de Koran. "Bismillah al-rahman al-rahim". Zo begint elke rechtgeaarde Moslim ook de maaltijd: Bismillah, zoals wij zeggen: "Eet smakelijk!" Dat heeft toch iets ontroerends. Je zegt "In de naam van God". En daar zit die hele geloofsbeleving in: dat je weet dat alle dingen van God zijn en van God komen, zeker ook het eten. Het is precies zo als wanneer je in de bergen iemand tegen komt, die je groet met "Gruss Gott".
Lees verder...
