De apostel beschrijft in de Romeinenbrief zijn leven met Christus. Die brief wordt ook wel Paulus' testament genoemd. Hij houdt de mensen voor, dat zij moeten leven uit de liefde van Christus, zoals hij zelf dat ook gedaan heeft.

"Wie (wat) zal ons scheiden van de liefde van Christus?"

Wij zijn het nieuwe jaar ingegaan met een bede op onze lippen, met een toekomst voor onszelf, onze kinderen en kleinkinderen voor ogen. "Here, Gij zijt ons een Toevlucht geweest van geslacht tot geslacht." Dat was de belijdenis van Mozes, dat mag ook onze belijdenis zijn met het oog op onze toekomst. Zoals de Here een toevlucht geweest is in ons leven, zo zal Hij het ook straks zijn in het toekomstige leven. Zonder die toevlucht zou ons leven alleen maar doelloos zijn, een zwerftocht, we zouden nergens echt thuis zijn. Toch hebben we een woning nodig, anders staan we weerloos in het leven. Wie geen thuis heeft is een zwerver en staat alleen in het lege donker. Mozes kende dat maar al te goed, die vergankelijkheid en verlorenheid van het leven. "Wie kent de sterkte van Gods toorn en de kracht van Gods verborgenheid?"

Het Kerstgebeuren is geen sprookje! Wij kunnen een landkaart nemen en zeggen: Kijk, daar ligt Bethlehem waar Hij is geboren. We kunnen oude annalen opslaan en daar lezen dat keizer Augustus bevolen had een volkstelling te houden en dat die volkstelling plaatsvond voordat Quirinius landvoogd van Syrië was. Allemaal waar gebeurd en na te trekken.

Nee, Kerstmis is geen fantasieverhaal, geen sprookje! Het tijdperk van koning Herodes en keizer Augustus en landvoogd Quirinius behoort werkelijk tot de geschiedenis. Zou dat niet het wonder van Kerstmis zijn, dat het ECHT gebeurd is?