HET HAANTJE VAN DE TOREN

Het wachten is op hem of haar
Die, als 't even kan , nog in dit jaar
De haan bij ieder ochtendgloren
Kan horen kraaien van de toren:
"Ku-klu, heb dank voor 't gulle geven
Van zoveel poen voor draaiend leven."

Als u wilt weten van de kosten,
Die wij destijds betalen mosten
Voor 't van de toren af te halen
Van haan en de verrotte palen:
Ruim drie en twintig honderd gulden,
Die eens de kerkekas nog vulden.

En zal de haan weer koning kraaien,
Dan moet u maar eens gaan rajen,
Wat u mag geven voor dat werk.
Wat let u toch? 't Is voor de kerk.

Eén stille wens heeft haan nog wel,
't Geeft u misschien wel kippevel:
"Zet naast mij, boven op de stip,
'n Vergulde en goedlegse kip.
Die legt dan na het klokkebeieren
Uw kerkvoogdij vergulde eieren."
Terug naar "Herinneringen aan de Julianakerk in Haarlem"
Copyright 2010 Pastorale Kroes